Wat mijn drijfveren zijn
Bijna één op de tien leraren verlaat na een jaar werken het basisonderwijs. En dat terwijl we elke leraar juist keihard nodig hebben. Met een goed inductiebeleid en passende, doordachte begeleiding, verlaten minder professionals het onderwijs. Daar ben ik van overtuigd en dat drijft mij in mijn werk.
Toen ik zelf startte als leraar, werd ik in het diepe gegooid. Geen begeleiding, je ging het maar gewoon doen. En natuurlijk ben ik daarbij ook tegen alle valkuilen van het startend leraarschap aangelopen. Het onderwijs is veranderd, de valkuilen zijn min of meer hetzelfde gebleven. Gelukkig hoef je het tegenwoordig niet meer alleen te doen. De uitdagingen waar nieuwe leraren mee te maken krijgen, zijn universeel. Kijk maar eens naar het ‘lieve juf syndroom’. Daar simpelweg over vertellen, helpt enorm. Mijn routekaart en oprechte gesprekken doen de rest. Door open te zijn over mijn eigen ontwikkeling en de onzekerheden die daar soms bij komen kijken, hoop ik anderen te inspireren.
Vanuit mijn gedrevenheid zeg ik graag ja, héél vaak ja, tegen nieuwe uitdagingen. Zo sla ik nieuwe wegen in en leer ik nieuwe dingen. Mijn (professionele) leven kenmerkt zich dan ook door onderwerpen die, toevallig of niet, op mijn pad komen. Geen gepland geheel, maar een organisch verlopen carrière. De rode draad? Ik sta voor doordacht vakmanschap, voor ambitie en voor de ander in zijn of haar kracht te zetten. Zelfstandigheid en onafhankelijkheid zijn daarbij belangrijke waarden. En hoewel ik van huis uit een Jenaplan leerkracht ben, is de uitspraak ‘help mij het zelf te doen’ van Maria Montessori mij op het lijf geschreven. Oók in mijn begeleiding.
Nieuwsgierig geworden? Neem contact met me op.